06 45 688 443

Nu!


Geplaatst op 4 december 2017 - door Hanneke Develing

We zaten op het balkon. Een beetje weemoedig te zijn. Dat mocht ook. Mijn moeder wist dat ze niet lang meer te leven had. We praatten over het leven en wat het haar gebracht had. Samen bekeken we foto’s van vroeger ‘Haal er maar uit wat je wil hoor!’ Terwijl ik dacht: hoe gaat ze dat dan straks tegen mijn broers en zussen vertellen? ‘Waar al die foto’s zijn? Oh, die heeft Hanneke.’ Dat deed ik dus niet. Maar dat terzijde. We spraken over vroeger, over hoe ze moeder was geweest. En met weemoed vertelde ze hoe mooi ze die tijd vond. ‘Heb ik eigenlijk wel genoeg genoten van die tijd?’ Niet zo goed wetend wat daar een juist antwoord op zou zijn, bleef het stil. Maar nog vaak heb ik me die vraag gesteld: heb ík wel genoeg genoten? Heb ik wel genoeg genoeg genoten van de kleine baby tijd van mijn meisjes? En kan dat wel? Genoeg genieten? Terwijl ik dit schrijf zit mijn dochter tegenover me aan tafel een filmpje te kijken op de laptop. Het leidt me af; mijn ogen blijven gaan naar haar mooie gezichtje. Zo mooi als een meisje van 11 maar kan zijn. Op haar gezicht weerspiegelen allerlei emoties die bij het kijken naar de film bij haar naar boven komen. Prachtig! Ik hou ervan om te kijken naar de gezichtjes van mijn kinderen als ze niet doorhebben dat ik kijk.
‘ Je wordt onbevreesd geboren, en dan langzaam bang gemaakt, dat je ergens bij moet horen……’ Dit lied van Jan ten Hoopen hing ooit op een stage en op de een of andere manier ben ik dat nooit vergeten. Ik denk er vaak aan als ik klanten help met een nieuwe garderobe. Laatst nog. Ze was een mooie vrouw. Begin 40. Maar zo bang. En onzeker. Om raar gevonden te worden. En anders te zijn dan de rest. Gelukkig zag ze het zelf ook. En besloot ze er iets aan te doen. Ik leerde haar om niet te vergelijken. Niet te kijken naar wat anderen allemaal hebben. Ze vertelde me hoe ze was toen ze 20 was. Hoe mooi en slank. Maar hoe onzeker ze toen al was. Terwijl ze nu ziet hoe mooi ze toen was. En ze was verbaasd dat ze dat toen niet zag. Ik vertelde haar hoe mooi ze nu is. En hoe verbaasd ik was dat ze dat nu niet zag. Ze moest lachen. En huilen. En zag dat ik gelijk had; we moeten niet altijd kijken naar hoe het ooit was. Maar geniet van NU! Nu is de tijd van je leven. ‘Don’t look back, You’re not going that way’ is een tekst die een van mijn dochters draagt op haar shirt. Maar hoe waar is dat! We gaan soms zo op in onze zorgen om hoe dingen moeten gaan in de toekomst. Of, zoals mijn moeder, of we wel genoeg genoten hebben in het verleden.  Maar we leven nu. Nu is de tijd van je leven. En kijk naar die tijd, kijk naar het nu. Wees blij met jou in het nu. Denk niet dat je gelukkiger bent als je 10 kg kwijt bent. Denk niet dat je gelukkiger bent als je een nieuwe bank hebt. Of een nieuwe garderobe. En soms heb je het nodig om daar bij stil te staan. En om je heen te kijken. Naar jezelf te lachen in de spiegel en jezelf een keer te vertellen hoe mooi je bent. Terwijl ik nog een keer naar mijn dochter kijk, mis ik mijn moeder. Maar ben ik ook blij dat ze er was. En dat ik de herinneringen heb aan onze tijd samen op dat balkon. En de les die ik leerde; genieten doe je nu. En de herinneringen daaraan neem je mee. De tijd van leven is nu!
 
Deze blog staat in de volgende categorieen:
Nu!

Aanbod

Nu!
kledingadvies

Vul dit formulier in om een afspraak of bestelling voor een cadeaubon te maken. Ik neem dan contact met je op om de details te bespreken. De afspraak is nog niet definitief.

Ook als je gewoon meer informatie wilt ontvangen, kan je dit formulier gebruiken.